Discalculatie is een stoornis bij het rekenen. Discalculatie is een rekenstoornis die vaak samengaat met nog een aantal andere beperkingen, zoals ruimtelijk inzicht, klokkijken, slechter geheugen, spellingsproblemen, gebrek aan inzicht. Er zijn ook gevallen bekend waarbij er alleen sprake is van de rekenstoornis, zonder de hierboven genoemde beperkingen

Rekenen
Rekenen onderscheidt zich van lezen en spelling in de mate waarin een beroep wordt gedaan op probleem oplossingsvaardigheden. De stappen die in het oplossingsproces van rekenopgaven moeten worden gezet, worden in grote lijnen gestuurd door de logische structuur van het gestelde probleem, hoewel vaak meerdere oplossingen aanwezig zijn die tot een goed resultaat leiden.

Bij discalculatie komt het automatiseren van de rekenhandelingen niet of maar heel moeizaam tot stand. Er zijn problemen bij het optellen en aftrekken. De sprong over het tiental blijft erg lang moeite kosten. De tafels van vermenigvuldiging blijven niet zitten als ze er na veel oefenen al in zijn gekomen. Het rekenen en de ontwikkeling zijn duidelijk vertraagd.

Achterstand
Een achterstand aan het eind van de basisschool van zeker zo'n twee jaar is niet abnormaal. Het inzicht in de getallenopbouw, het positiesysteem, is gebrekkig. We spreken van discalculatie als er sprake is van rekenachterstand, terwijl er op andere terreinen, bijvoorbeeld op taal/leesgebied, wel het normale vermogen tot leren is, d.w.z. de rekenuitval is niet in overeenstemming met de totale intelligentie.

Geschiedenis
Discalculatie is een relatief modern begrip. Vroeger (tot circa 1990) werden kinderen met deze stoornis al snel als dom of lui aangemerkt. Dit veroorzaakte dan weer bijkomende problemen als depressie, isolatie en faalangst.

Afkomstig van: wikipedia